Freaky Fred (aflevering) / Transcript

Dit artikel is een transcriptie van de aflevering “Freaky Fred” van Courage the Cowardly Dog uit seizoen 1, die werd uitgezonden op 3 december 1999.

Personages
Moed
Muriel en Eustace
Fred
Muziek
Thema van Freaky Fred

Locaties
Bagge Farmhouse
Strand en Theater
Dit transcript is compleet. Alleen kleine correcties en opmaak zijn nodig.

[Na de intro vervaagt de aflevering met een overzichtscamera van een bus die een rechte, smalle weg afrijdt in de middle of nowhere. De camera verandert dan in het zien van Fred die alleen in de bus zit , in schaduwen geworpen waardoor alleen zijn ogen zichtbaar blijven.]

Fred Vertelling:

Hallo nieuwe vriend, mijn naam is Fred
de woorden die je hoort, zitten in mijn hoofd .
Ik zeg, ik zei dat mijn naam Fred is, en ik ben … heel stout geweest.

[De scène verandert dan in het huis van Bagge, kijkend terwijl Muriel het bed opmaakt.] Muriel: Ik kan niet wachten tot die kleine Fred Eustace: [Bezig met het slot van de badkamerdeur met Courage die hem gereedschap overhandigt] Die freak zet geen freaky voet in dit huis!

Fred Narration:

Het verhaal dat ik ga vertellen,
Ik zeg je, ik zal het je goed vertellen,
Is van mijn lieve tante Muriel ,
en hoe ik ben … stout geweest.

Eustace: The freak “is een kapper. Een gekke kapper! Met zijn eigen gekke kapperszaak! Waar gekke dingen gebeuren. Gekke kapperszaken! [Moed schudt zenuwachtig. zoals Eustace spreekt]

Fred Gesproken tekst:

Voila! De boerderij! Mijn tante woont hier
met dierbare pup, en man lief.
Mijn hart klopt snel toen ik dichterbij kwam,
voelde ik me zo aardig – en ondeugend.

Muriel: [Een kussen pluizen als de deurbel gaat] Oh, dat moet zo zijn Fred! [Muriel loopt langs Courage, die zich alle soorten monsters voorstelt die achter de deur wachten]

Fred Narration:

Ik dacht hoe opgewonden ze
moeten zijn dat ik vandaag zou komen,
ze “zouden roepen” Kom Fred! Huzzah! Hoera!
Beste jongen – je ziet er zo … stout uit. ”

Muriel: [Opent de deur.] Ah Fred, mijn lieve neef. Wat brengt jou naar onze gezellige hoek van de wereld?

Fred: Holiday . [Geeft zijn kenmerkende brede glimlach.]

Muriel: Moed, kom en ontmoet Fred!

[Courage gluurt stilletjes naar Fred, Fred kijkt naar Courage.]

Fred Narration:

Toen zagen mijn vermoeide ogen het

een hondenhond, zoals een hond die hij rook,

HOND is wat hij spelde,

en zo spel ik … “stout”.

Moed: [Zeurt zachtjes terwijl hij naast Fred zit.]

Eustace: [De trap af.] Ik moet naar de ijzerhandel en de … y “weet je, repareer de badkamerdeur. Probeer hem gewoon niet te sluiten, want je krijgt het niet open.

Muriel: Eustace, onze gast is hier. [Fred draait zich om en kijkt naar Eustace.] Zeg hallo tegen Fred.

Eustace : [Staat stil bij de deur tot Muriel licht knikt.] Ja … [gaat naast Fred op de stoel zitten.] Hoi … [haalt zijn Nowhere News-krant onder de stoel vandaan.] [Mompelt.] Freak.

Moed: [Hij inspecteert een band om Freds pols, waarop staat: “THUIS VOOR F REAKY BARBERS “Eronder staat” CALL 555-1234. ” Moed wordt stilletjes gek en kijkt Muriel aan, terwijl hij Freds polsbandje speelt.]

Muriel: Moed, zwijg nu. Je moet wel uitgeput zijn, Fred lieverd. Wil je je opfrissen?

Fred: [wrijft over zijn kin.] Ja, het is een behoorlijke reis geweest.

Muriel: Laat Fred de badkamer zien alsjeblieft, Moed.

Moed: [Schudt herhaaldelijk zijn hoofd terwijl hij “Nee” brult]

Muriel: Wat een gedoe! Deze onbeschoftheid zal het niet doen.

Moed: Oké, ik zal het doen, maar ik zal het niet leuk vinden.

Eustace: [staat op nadat Fred en Courage naar boven gaan] Oké, ik ga. Freak …

Muriel: Eustace lieverd, kun je me een plezier doen? [ Eustace stopt bij de deur.] Ik vergat Fred schone handdoeken te geven, [Houdt een stapel handdoeken omhoog.] Kun je hem wat brengen?

Eustace: [Hij huivert van walging, terwijl hij naar boven gaat met de handdoeken Hij stopt en praat met Courage, wachtend voor de badkamerdeur.] Je geeft ze aan de freak!

[Courage huilt opnieuw “Nee”, afgesneden als Eustace de handdoeken naar hem gooit en hem tegen de grond stoot. de badkamer en Eustace slaat de deur dicht.]

Eustace: Oeps. [Hij lacht als hij Courage in paniek hoort achter de gesloten deur, huilend en klauwend.]

Muriel: [Nadert vanaf de trap.] Ik hoorde de deur dichtslaan.

Eustace: De deur sloeg dicht.

Muriel: Oh.

[In de badkamer zie je Courage rukken aan de deurklink en stopt om naar Fred te kijken, die aan de andere kant van de kamer op het toilet zit terwijl hij glimlacht.]

Eustace: Nou, ik denk dat ik het maar beter kan krijgen.

Muriel: [Sprekend tegen de badkamerdeur.] Maak je maar geen zorgen, Eustace komt zo terug om de deur open te krijgen.

Fred Narration: [As Courage trilt tegen de deur]

Alleen was ik, met tedere moed,

en al zijn vacht, zijn harige vacht,

die, zeg ik, aanmoedigde,

ik, om … best stout te zijn.

Fred: Moed … [Moed hapt naar adem van angst.] Je haar … [Moed snakt weer naar adem.]

Fred: Het doet me denken van de eerste keer dat ik precies wist hoe, ik me voelde, over haar.

[Rukt het douchegordijn naar beneden.]

Fred Narration: [Er verschijnt een portret van een roze hamster in een kooi.]

Het was een dag, ik “niet vergeten,

de dag dat ik mijn huisdier voor het eerst ontmoette.

Oh, wat een mooi cadeau te krijgen,

[Moed rillingen op het toilet.] [Terug naar het portret.]

Ik heb neve r voelde me zo … ondeugend.

[Draait het gordijn om Courage.]

Mijn vage vriend is wat hij was,

dit lieve bolletje fuzz,

[Fred graaft in zijn tas en haalt zijn draagbare scheerapparaat tevoorschijn. Hij zet hem aan, waardoor Courage probeert te vluchten, maar hij houdt hem tegen door zijn vrije hand op zijn schouder te leggen.]

En oh, wat een fuzz, zon fuzz, dat doet het,

eist dat ik … . wees stout.

[Het portret verandert, de hamster kijkt nu naar de kijker, of Fred in dit geval.]

Hij keek me aan, zijn apporterende ogen,

en het apporterende bont hypnotiseerde,

en vol vreugde, en vol zuchten,

en dat is toen ik … ondeugend werd.

[Fred is in gedachten verzonken tot hij hoort Courage janken. Merkend dat hij weg is, tilt hij het toiletdeksel op, waar Courage zich momenteel verstopt.]

Fred: Nu, nu … [Reikt naar binnen en grijpt Moed bij zijn staart.] Je zou niet in het toilet moeten spelen.

Muriel: [Zittend buiten de badkamerdeur in haar schommelstoel, knittin g.] Maak je geen zorgen jongens, Eustace zou nu in de ijzerhandel moeten zijn!

[De scène snijdt naar Eustace in zijn inactieve truck, die met plezier zijn Nowhere News-krant leest.] [De scène verandert weer in de badkamer, Fred houdt moed vast die kletsnat is, een mo-havik opgeschoren zijn hoofd.]

Fred Narration:

Dit druipende haar, deze hangende krul,

[Hij schudt en laat Courage terug op het toilet vallen terwijl hij naar het badkamerraam.]

ontrafel zoete herinneringen aan een meisje,

wiens lokken, oh , ze zouden draaien en ronddraaien,

en me verleiden om … stout te zijn.

[Er verschijnt een nieuw portret van een jong meisje met lang, blond haar. Ze draagt een liefdevolle uitdrukking.]

Barbara, mijn liefde werd genoemd,

en haar blonde haar, een ongetemde manen,

tot ik me op een avond schaam,

ik werd een beetje … ondeugend.

[Fred begint psychotisch Courage te scheren terwijl een griezelig koor luid “La la la “naar Fred” s thema. Moed wordt gezien schreeuwen ing, maar hij wordt overstemd door de muziek en de trimmer.]

De blik op het gezicht van mijn jonge geliefde,

was zoet als kant,

maar in dit geval

realiseerde ik me dat ze …

[Fred zet zijn trimmer uit.] [Het portret verandert, het meisje is nu kaal geschoren. Haar uitdrukking is nu woedend.]

benodigde ruimte.

Fred: Ik ben nooit meer stout geweest. Nou … misschien niet nooit.

[Fred merkt dan dat Courage probeert te ontsnappen via de gootsteen en hem eruit trekt. De moed is nu half geschoren, de enige overgebleven vacht bevindt zich op zijn onderhelft.]

Fred: Speelse kleine rotzak. [Hij legt Courage weer op het toilet.]

Muriel: [Klopt op de badkamerdeur, houdt pannenkoeken vast.] Is alles daar in orde?

[Ze plaatst haar oor tegen de deur terwijl Courage huilt, terwijl ze hem wanhopig onder de deur ziet krabben. Ze legt de pannenkoeken op de grond en Courage trekt ze naar binnen.]

Muriel: Kan toch niet wachten op die pannenkoeken? door.] Geweldig! Eustace kan elk moment terug zijn.

[Moed klopt wanhopig tegen de deur, schreeuwend.] [De scène verandert even in Eustace die op het strand ligt te luieren.]

Fred: [Zwaait met een pannenkoek in zijn rechterhand.] Geen reden voor paniek. Zie, voedselhongerige welp!

[Hij propt de pannenkoek in de mond van Courage, die onder spanning slikt. Fred neemt hem op en Courage haalt een telefoon tevoorschijn en probeert het telefoonnummer van Freds polsbandje in de gaten te houden, maar zijn pakmanchet bedekt het Moed geeft nog twee pannenkoeken in zijn mond, maar trekt Freds polsbandje eraf en verbergt het.]

Fred Narration: [Terwijl hij de pannenkoek in de mond van Courage “scheert”.]

Beste cur, je vacht en fleece herinneren

aan niets gevonden in de menselijke soort.

Maar voor één kerel, die vond

ik – om … in een bepaalde stemming te zijn.

[De scène verandert in een echte scène, Fred in zijn kapperszaak. Een man met een lange baard staat in zijn deuropening.]

In mijn winkel hij liep op een dag,

met struik boven en baardboeket.

Dat is geen toupetje, ik bid … op geen enkele manier

Ik kon het helpen, maar be … je weet wel …

[De bebaarde man zit nu in de kappersstoel.]

Bearded Man: Just a trim, partner.

[De man leunt achterover, Fred zweet zenuwachtig over hem heen.]

Fred Narration:

Ik “had nog nooit zulk haar gezien!

Zijn pony, ze zongen!

Zijn nek, het wenkte!

Wenkbrauwen, oksels, alles werd gerekend!

Al snel dacht ik: “What the heck?” en –

Raad eens hoe ik was … ondeugend …

[De scène komt terug bij Courage, geschoren worden in de gootsteen, al die tijd huilen. We zien Muriel buiten de deur, nu tv aan het kijken. Moed schreeuwt, het laatste stukje vacht wordt van zijn achterpoot geschoren. Fred haalt Courage schouderophalend neer, draaiend van tevredenheid. Courage haalt het polsbandje tevoorschijn, kiest het nummer en praat zachtjes met de medewerker aan de andere kant voordat hij weer wordt opgepakt.] [De scène verandert weer in Eustace, nu slapend in een bioscoop. We vangen nog een glimp op van Muriel die ongeduldig met haar vingers tikt en op haar horloge kijkt, wachtend tot Eustace terugkeert.]

[Moed zit op het toilet, bijna volledig geschoren. Fred, zittend op de rand van de kuip, wenkt Moed, zijn scheerapparaat zoemt nog steeds. Moed merkt op dat de enige vacht nog op zijn staart zit, die hem afschermt en uit protest jammert. Fred blijft hem wenken, waardoor Courage nogmaals huilt uit protest.]

Fred: Lieve hond, bang dat ik je staart zal scheren? Waarom nee, dat zou raar zijn!

[Sirenes jammeren van buiten, Fred luistert aandachtig en zet zijn scheerapparaat uit, maar zijn glimlach blijft. Hij tuurt uit de ramen terwijl de deuren van bestelwagens dichtslaan.]

Onbekende stem: omsingel het gebied! power, we willen niet dat iemand daar wordt geschoren!

Fred: Ah … Eindigt ons verhaaltje dus …

Moed: [uitgeput op het toilet liggen.] Waarom duurde het zo lang?

[De deur wordt twee keer ingeslagen voordat ze bij de derde treffer vallen, twee grote gespierde mannen rennen naar binnen met een oranje deken terwijl de scène zwart wordt.]

[De scène wordt hervat. terwijl Fred door de twee mannen achterin een wit busje wordt geleid, vastgehouden door de deken op een dwangbuisachtige manier. De vorige “La la la” -muziek wordt op de achtergrond afgespeeld.]

Fred Narration:

Maar toen gingen mijn huisbazen er wel van uit

om me van dat porselein te bevrijden graf.

[Muriel zwaait naar Fred terwijl Courage naast haar staat.]

En veerboot naar een privékamer

je held, altijd dapper …

[Fred grijnst zijn weer een tanddragende glimlach.]

Muriel: Wat een leuk bezoek! Jammer dat Eustace geen afscheid heeft kunnen nemen.

[Het busje start en rijdt weg, Muriel zwaait nog een keer naar Fred.]

Fred Narration:

Vaarwel lieve tante, ik zal je boerderij missen,

en de uitbundige charme van Eustace.

En vaarwel, moed! Wat is het kwaad,

als ik een beetje … ondeugend was?

[Moed kijkt naar achter hem en ziet een bericht op zijn kont. Er staat …]

Fred Narration:

Met liefde, Fred!

Plaats als eerste een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *