Gallic Warrior (Civ4)

Wikipedia

Wikipedia heeft een pagina met de naam:

Galliërs

De Gallische Strijder is de unieke eenheid van de Kelten.

Inhoud

  • 1 Strategie
    • 1.1 Gallic Warriors gebruiken
    • 1.2 Tegen Gallische krijgers
  • 2 Civilopedia-inzending

Strategie [bewerken | bewerk bron]

In vergelijking met de Swordsman die hij vervangt, heeft de Gallic Warrior toegang tot de Guerrilla-promoties, begint met Guerrilla I en kan worden gebouwd met Copper, naast Iron.

Gallic Warriors gebruiken [edit | bewerk bron]

Gallic Warriors hebben twee belangrijke voordelen. Ten eerste kunnen ze zowel met koper als met ijzer worden gebouwd. Twee, dat ze toegang hebben tot de Guerrilla-promotielijn. Gebouwd zijn met koper betekent dat je ze eerder kunt produceren dan je normaal zou kunnen, zonder het sterktenadeel van Jaguars te hebben. Dit maakt ze fatsoenlijk bij een snelle aanval, maar andere vervangers van zwaardvechters zijn beter in deze rol, de Jaguar is eerder gebouwd en iets sneller om te bouwen, de Romeinse Praetorian is een absolute stadsverpletterende moloch.

De belangrijkste toepassingen van Gallic Warriors zijn ter verdediging en voor plundering. Ter verdediging komen ze overeen met Groteboogschutters voor heuvels verdediging – je mijnen zijn veilig voor vijandelijke aanvallen, en als je steden op heuvels liggen, kun je ze beter verdedigen dan Archers. Voor plunderingen promoveer je ze tot Guerrilla II en schakel je vijandelijke mijnen uit. Een hoge verdediging maakt je Gallic Warrior lastig om te doden en de bewegingsbonus laat je indien nodig sneller ontsnappen.

Tegen Gallische krijgers [bewerken | bewerk bron]

Gallische krijgers buiten heuvels zijn niet krachtiger dan gewone zwaardvechters. In meer open terrein kunnen gemonteerde eenheden ze redelijk goed oppakken. Als het plunderen van krijgers lastig wordt, verdedig die heuvels dan gewoon met boogschutters. Dan verliezen ze hun voordelen.

Kies ze uit met Axemen! Lone Gallic Warriors zijn nog steeds zeer kwetsbaar voor Axemen zoals gewone zwaardvechters.

Civilopedia entry [edit | edit source] ]

De krijgers van de Keltische stammen werden algemeen gevreesd door de inwoners van de meer beschaafde streken aan de noordkant van de Middellandse Zee. De Kelten stonden bekend als lange, wilde barbaren die vochten met een woeste woede. Opvallend voor hun moed zijn er talloze verhalen over Kelten die naakt ten strijde trekken met totale minachting voor hun eigen veiligheid. De Kelten schilderden hun lichamen vaak in verschillende kleuren om de intimidatiefactor te vergroten. Wanneer ze gekleed waren, droegen de Keltische jagers felgekleurde overhemden en broeken, met gestreepte of geruite patronen ter versiering. Ze droegen soms bronzen helmen versierd met hoorns of vleugels om zichzelf nog groter te laten lijken. De Kelten waren ook koppensnellers, waarbij ze de hoofden van hun verslagen vijanden afsneden om te dienen als trofeeën. Dit was een manier voor een krijger om groot respect te krijgen in de Keltische samenleving, en het kan ook een religieus doel hebben gediend. De Romeinen waren terecht doodsbang voor deze praktijk en zouden vaak liever zelfmoord plegen dan door de Kelten gevangen te worden genomen.

Aangenomen wordt dat de Kelten postpantser hebben uitgevonden, dat de Romeinen van hen zouden overnemen na de Gallische plundering van Rome in 390 voor Christus. In de strijd waren de meeste Keltische krijgers waarschijnlijk uitgerust met speren, een eenvoudig wapen en gemakkelijk in grote aantallen te produceren. De Kelten zijn echter veel bekender vanwege hun gebruik van grote, tweehandige ijzeren zwaarden. De Kelten waren de eersten die deze slagzwaarden maakten, die werden gebruikt om op de vijand te hakken (heel anders dan het Romeinse korte zwaard, dat volledig beperkt was tot steken). Keltische stamhoofden of andere hooggeplaatste figuren waren degenen die deze zwaarden het meest waarschijnlijk droegen.

De Keltische krijgers waren individueel dappere en geduchte jagers; ze waren echter ook beroemd ongedisciplineerd. Er was vrijwel geen eenheidsboor, en dus ook geen eenheidscohesie: Keltische veldslagen waren wilde melees waarin elke krijger vocht zoals hij het beste dacht. Dus, hoewel ongeëvenaard in persoonlijke strijd, verging de Keltische krijger het slecht tegen de groepseenheid en strikte discipline van het Romeinse legioen.

De Keltische stammen hadden ook bijna geen politieke eenheid. Terwijl ze elkaar met angst en achterdocht beschouwden en constant bezig waren met kleine, moorddadige ruzies over territorium, waren ze niet in staat samen te trekken om de naderende Romeinse dreiging het hoofd te bieden. Geconfronteerd met deze verdeelde vijand, was generaal Julius Caesar in staat Gallië in minder dan een decennium te veroveren.

Plaats als eerste een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *